Banu

Ik ben van Turkse afkomst. Opgroeien in een Nederlandse samenleving met een voornamelijk Turkse opvoeding viel niet altijd mee. Thuis golden de Turkse normen en waarden en daarbuiten, waar ik enigszins mezelf kon zijn, werd ik beperkt door sociale regels van thuis.

Al snel in mijn jeugd voelde ik me beklemd en gevangen. Verlangend naar acceptatie en liefde thuis en acceptatie en vriendschap daarbuiten. En dat ging vaak niet samen.

Sinds mijn 11e trok ik me vaak terug op mijn kamer en begon ik te tekenen. Ik kon urenlang werken aan mijn pentekeningen waarin ik allerlei kleine figuurtjes aan elkaar plakte. Figuurtjes die voor mij een betekenis hadden. De tekeningen werden voor mij een soort verhaal dat beschreef hoe ik me voelde en wat ik had meegemaakt. Een verhaal van mij voor mij want alleen ik kon het ontcijferen. Rond mijn 22e besloot ik mijn pentekeningen te delen door middel van exposities. Ik was trots op wat ik maakte en wilde mijn werk aan anderen laten zien maar tegelijk vond ik het erg moeilijk om mijn tekeningen, die voelen als een stukje van mij, te delen met wildvreemden. Daarom besloot ik om mijn creativiteit een op een andere manier te gebruiken.

Rond mijn 26e had ik de moed om me los te maken van wat ik niet wilde. Om te doen waar ik me goed bij voel en andere niet steeds te willen plezieren. Ik ben gaan samenwonen met mijn vriend (inmiddels man) en probeer sindsdien bij mijn eigen gevoel te blijven in alles wat ik doe. Ik voel geen zwaar emotionele noodzaak meer om mijn creativiteit als uitlaatklep te gebruiken. Maar het voelt heerlijk om me dagelijks weer even terug te trekken en puur met mijn gevoel iets te creëren.

Ik heb de overstap gemaakt naar het beschilderen van servies met een voorliefde voor theepotten. Inspiratie haal ik voornamelijk uit eeuwenoude Arabische patronen, de natuur en mijn eigen fantasie. Zo probeer ik steeds unieke kunstwerken te maken die ook geschikt zijn voor dagelijks gebruik.

Terugkijkend op hoe ik ben begonnen en waar ik nu ben (getrouwd met mijn grote liefde en moeder van twee kinderen) besef ik dat ik deze reis nodig had om te komen waar ik nu ben, om te kunnen maken wat ik nu maak. Ik hoop dat mijn werk ook iets voor jullie kan betekenen.

 


 

 

omhoog
Shop is in view mode
Bekijk de volledige versie van de site
Powered by Mijndomein