Agenda

Agenda 2021

  • Online Creamarkt: 24, 25 & 26 sept. en 1, 2 & 3 okt.

  • Creative Life: 11 - 14 november 2021 > check het kopje "Updates" 
Stukjes van Banu
INTRODUCTIE Omdat ik lang geleden ben begonnen met tekenen en schilderen en het creëren voor mij een diepere betekenis en doel heeft, hoop ik dat ik dit door het plaatsen van sommige teksten aan jullie mee kan geven. Naast tekenen en schilderen, heb ik namelijk ook altijd geschreven. Verhalen, gedichten, frustraties.. Het heeft een bevrijdend effect voor mij. Eenmaal op papier is het overzichtelijk en kan ik het een plekje geven. Wil ik terug naar een bepaalde tijd of gevoel, dan duik ik het op en begraaf me in de woorden. Het delen en verkopen van mijn producten voelt soms nog steeds een beetje kwetsbaar. Omdat ik me de techniek geheel autodidactisch heb aangeleerd en wat ik maak mijn eigen stijl is, voelt het alsof het gaat om stukjes van mezelf. Bij mijn teksten heb ik dat kwetsbare gevoel nog 100x erger. Deze zijn niet abstract, niet verhullend en geven mij weer. Ik hoop dat jullie me hierdoor beter leren kennen en dat mijn producten hierdoor een meerwaarde voor jullie krijgen.
Het begin 0

Waar komt mijn inspiratie vandaan? Is er een achterliggende gedachte of visie? Het zijn enkele vragen die ik vaak te horen krijg. Het beantwoorden van die vragen, geeft me altijd een bijzonder gevoel. Het geeft blijk van oprechte interesse in mijn werk en in mij omdat mijn werk zo erg met mij is verbonden. Vol energie kan ik dan uitleggen hoe het begonnen is en wat me drijft, me inspireert en soms ook frustreert. En als je dan echt contact maakt in zo’n gesprek en je een ander kan inspireren of blij kan maken met iets wat van mijn hand komt, is dat werkelijk een heel bijzonder gevoel. En dat maakt me dankbaar.

 

Als 11-jarig meisje begon ik met wat gekrabbel op een blaadje. De krabbels werden rondjes, de rondjes werden aangevuld met slakvormpjes, streepjes en ga zo maar door. Zo kon ik hele bladzijden vol tekenen. Zonder opzet, zonder doel. Het maakte mijn hoofd leeg en gaf me een rustig gevoel om de vormen te herhalen. De vormen waren destijds klein, eigenlijk minuscuul. Door ze naast elkaar te plakken, maakte ik steeds een andere figuur met dezelfde basisvormen.

 

Persoonlijk zat ik in een niet al te beste periode. Mijn leven werd op een andere manier ingevuld dan ik eigenlijk wilde en ik kon er niks tegen doen. De pen en het papier waren één van de weinige dingen die ík kon controleren en waar ik me vrijelijk mee kon uiten. Tekenen was mijn mond en de tekeningen waren mijn verhalen. Wat ik niet mocht zeggen of durfde op te schrijven in mijn dagboek, tekende ik op papier. Mijn bekentenissen werden niet opgemerkt tussen alle andere vormen, maar ik had ze wel geuit en ze waren te zien voor iedereen die wilde. Het was eigenlijk mijn enige manier om veilig opstandig te zijn en ik koesterde het.

 

Naarmate ik ouder werd, vond ik mijn leven ook wat ingewikkelder worden. Ik liep tegen grenzen aan die ik niet kon verleggen. En als het me allemaal te veel wordt, vind ik het fijn om het overzicht te (her)krijgen. Vanaf mijn 15e kregen mijn tekeningen langzaamaan  meer symmetrie. Ik geloof dat wanneer je vanuit je gevoel creëert, je daarin je ontwikkeling kunt volgen en het een inkijkje geeft in je gemoedstoestand. Mijn tekeningen werden dus symmetrisch en ik kon uren in de weer zijn met één tekening. Om soms maar niet te denken aan wat het echte leven bood en wat ik daarvan kreeg, kon ik me verliezen in de lijnen en vormen.

 

Jaren verstreken en kreeg veel te verwerken. Maar ik wist dat er licht aan de tunnel was. Tot ik bij de uitgang was, heb ik getekend alsof mijn leven er van af hing.

 

Uiteindelijk kon ik mijn mond openen en spreken.

omhoog
Shop is in view mode
Bekijk de volledige versie van de site
Powered by Mijndomein